Spis treści:
- CO TO JEST METAJODOBENZYLOGUANIDYNA-131I (MIBG-131I) DO TERAPII I W JAKIM CELU SIĘ JĄ STOSUJE
- INFORMACJE WAŻNE PRZED ZASTOSOWANIEM METAJODOBENZYLOGUANIDYNY-131I (MIBG-131I) DO TERAPII
- JAK STOSOWAĆ PREPARAT METAJODOBENZYLOGUANIDYNA-131I (MIBG-131I) DO TERAPII
- MOŻLIWE DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE
- JAK PRZECHOWYWAĆ PREPARAT METAJODOBENZYLOGUANIDYNA-131I (MIBG-131I) DO TERAPII
- ZAWARTOŚĆ OPAKOWANIA I INNE INFORMACJE
Ulotka dołączona do opakowania: informacja dla użytkownika
Metajodobenzyloguanidyna-131I (MIBG-131I) do terapii, 370 – 740 MBq/ml, roztwór do wstrzykiwań
Jobenguan (131I)
Należy uważnie zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku ponieważ zawiera ona informacje ważne dla pacjenta.
Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.
W razie jakichkolwiek wątpliwości należy zwrócić się do lekarza specjalisty medycyny nuklearnej
Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie możliwe objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi specjaliście medycyny nuklearnej. Patrz punkt 4.
CO TO JEST METAJODOBENZYLOGUANIDYNA-131I (MIBG-131I) DO TERAPII I W JAKIM CELU SIĘ JĄ STOSUJE
INFORMACJE WAŻNE PRZED ZASTOSOWANIEM METAJODOBENZYLOGUANIDYNY-131I (MIBG-131I) DO TERAPII
nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą,
stwierdzona, podejrzewana lub nie wykluczona ciąża,
karmienie piersią,
krótki oczekiwany czas przeżycia pacjenta (poniżej 3 miesięcy), z wyjątkiem chorych z
nowotworowym bólem kości nie poddającym się innemu leczeniu,
niewydolność nerek wymagająca dializoterapii.
Względnym przeciwwskazaniem jest:
szybko postępująca niewydolność nerek,
postępujące uszkodzenie szpiku kostnego i/lub upośledzenie czynności nerek w wyniku wcześniejszego leczenia,
uszkodzenie tkanki szpiku kostnego,
nieakceptowane ryzyko medyczne związane z koniecznością izolacji chorego,
ciężkie przypadki nietrzymania moczu.
Produkt zawiera alkohol benzylowy: 10 mg/ml, dlatego też nie wolno go podawać wcześniakom ani noworodkom.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Ze względu na ryzyko skażeń promieniotwórczych należy zachować ostrożność podczas leczenia jodem promieniotwórczym u osób:
mogących nie podporządkować się zaleceniom personelu medycznego,
z nietrzymaniem moczu.
Niektórzy pacjenci otrzymujący duże aktywności izotopu jodu-131 muszą być hospitalizowani z uwagi na konieczność przestrzegania przepisów ochrony radiologicznej.
Podawanie leków zawierających izotopy promieniotwórcze stwarza w stosunku do innych osób ryzyko narażenia na zewnętrzne promieniowanie jonizujące lub skażenie spowodowane plamami moczu, wymiocin itp. Z tego powodu należy zachować podstawowe zasady higieny.
W celu zmniejszenia dawki promieniowania pochłoniętego przez pęcherz moczowy zaleca się po podaniu leku picie nieco większej niż przeciętnie ilości płynów (ok. 1 – 1,5 litra na dobę więcej) i częstsze opróżnianie pęcherza moczowego.
Lek Metajodobenzyloguanidyna-131I (MIBG-131I) do terapii a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.
Na wydłużenie retencji lub obniżenie wychwytu jobenguanu mogą mieć wpływ następujące leki:
Nifedypina (bloker kanałów wapniowych) - powoduje wydłużenie retencji jobenguanu
Obniżenie wychwytu mogą powodować:
leki przeciwnadciśnieniowe: rezerpina, labetalol, blokery kanałów wapniowych (diltiazem, nifedypina, werapamil)
leki sympatykomimetyczne (obecne w lekach donosowych obkurczających błonę śluzową, takie jak fenylefryna, efedryna lub fenylpropanolamina)
kokaina
trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, takie jak amitryptylina i pochodne, imipramina i pochodne, doksepina, amoksapine i loksapina.
Hamowanie gromadzenia jobenguanu mogą powodować:
leki przeciwnadciśnieniowe działające na drodze blokady neuronów adrenergicznych (betanidyna, debryzochina, bretylium and guanetydyna).
leki przeciwdepresyjne, takie jak maprotylina i trazodon.
Przyjmowanie tych leków należy przerwać przed podjęciem leczenia. Powyższe czynniki wskazują, iż lekarz powinien znać historię choroby pacjenta
Metajodobenzyloguanidyna-131I (MIBG-131I) do terapii z jedzeniem i piciem
Nie są zalecane żadne szczególne środki ostrożności.
Ciąża i karmienie piersią
Bezwzględnym przeciwwskazaniem do stosowania preparatu jest ciąża i karmienie piersią Przed przyjęciem leku należy poinformować lekarza specjalistę medycyny nuklearnej jeśli:
u kobiety istnieje podejrzenie ciąży,
nie wystąpiła miesiączka w przewidywanym terminie,
kobieta karmi piersią.
W przypadku wątpliwości, konieczna jest konsultacja z lekarzem specjalistą w dziedzinie medycyny nuklearnej, nadzorującym przebieg badania.
W przypadku konieczności podania radiofarmaceutyków kobietom w wieku rozrodczym, należy się upewnić, że kobieta nie jest w ciąży. Powinna obowiązywać zasada podawania jodu-131 do dziesiątego dnia po miesiączce, lub po uzyskaniu ujemnego wyniku próby ciążowej. Po leczeniu wskazane jest unikanie ciąży przez 1 rok.
Należy zaprzestać karmienia piersią po podaniu pierwszej dawki radiofarmaceutyku z powodu możliwego zagrożenia dla zdrowia dziecka. Karmienie może zostać wznowione, gdy dawka promieniowania, jaką dziecko mogłoby otrzymać podczas karmienia i podczas kontaktu z matką, będzie mieścić się w wyznaczonych prawnie normach.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Nie został opisany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
JAK STOSOWAĆ PREPARAT METAJODOBENZYLOGUANIDYNA-131I (MIBG-131I) DO TERAPII
MOŻLIWE DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE
JAK PRZECHOWYWAĆ PREPARAT METAJODOBENZYLOGUANIDYNA-131I (MIBG-131I) DO TERAPII
ZAWARTOŚĆ OPAKOWANIA I INNE INFORMACJE
Metajodobenzyloguanidyna-131I (MIBG-131I) do terapii jest radiofarmaceutykiem, który zawiera substancję aktywną, promieniotwórczy izotop jodu-131. Preparat podawany jest dożylnie w dawkach o różnej aktywności promieniotwórczej w celach terapeutycznych.
Jod [131I] jest radioizotopem krótko życiowym, o okresie połowicznego rozpadu wynoszącym 8,04 dni.
Metajodobenzyloguanidyna-131I (MIBG-131I) do terapii jest radiofarmaceutykiem stosowanym w terapii nowotworowej. Terapeutycznie MIBG-131I znajduje zastosowanie w leczeniu rozsianych zmian przerzutowych złośliwej postaci pheochromocytoma, paraganglioma, neuroblastoma, rakowiaków i niekiedy raka rdzeniastego tarczycy.
Kiedy nie stosować metajodobenzyloguanidyny-131I (MIBG-131I) do terapii?
Jeśli pacjent ma uczulenie na jobenguan (131I) lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).
Bezwzględnym przeciwwskazaniem do stosowania preparatu jest:
Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza.
Zalecana dawka:
Metajodobenzyloguanidyna-131I (MIBG-131I) do terapii to preparat do podawania dożylnego w dawkach o różnej aktywności promieniotwórczej.
W terapii nowotworowej przy pomocy MIBG-131I zalecana jednorazowa dawka wynosi około
3.7 GBq. Dawkę terapeutyczną należy rozcieńczyć solą fizjologiczną do objętości około 50 ml i podawać ją dożylnie w ciągu 1,5 - 2 godz. Zalecana dawka jest taka sama dla dorosłych jak i dzieci.
Aktywność radiofarmaceutyku podawanego pacjentom powinna być zawsze rozpatrywana w relacji do jego wartości diagnostycznych i terapeutycznych.
Sposób podania
Metajodobenzyloguanidyna-131I (MIBG-131I) do terapii to preparat do podawania dożylnego pod kontrolą wyspecjalizowanego personelu.
Podczas podawania leku, należy ściśle przestrzegać zasad bezpieczeństwa pracy w warunkach narażenia na promieniowanie jonizujące.
Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku
Jeśli preparat Metajodobenzyloguanidyna-131I (MIBG-131I) do terapii został podany pomyłkowo
Radiofarmaceutyk Metajodobenzyloguanidyna-131I (MIBG-131I) do terapii należy do preparatów podawanych w warunkach ścisłej kontroli lekarskiej wyłącznie w Zakładach Medycyny Nuklearnej, przez wykwalifikowany personel, dlatego ryzyko ewentualnego pomyłkowego podania jest niezwykle niskie.
Preparat jest dostarczany w dawkach o znanej aktywności, co ułatwia lekarzowi kontrolowanie dawki, jaka ma być podana pacjentowi. W przypadku, gdy dojdzie do podania nadmiernej ilości substancji radioaktywnej, ryzyko napromieniowania może być zredukowane przez podawanie większych ilości płynów.
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Aktywność dawki radiofarmacetyku podawanego pacjentom powinna być zawsze rozpatrywana w relacji do jego wartości diagnostycznych i terapeutycznych. Dotyczy to w szczególności dawek terapeutycznych, które mogą dawać poważne efekty uboczne.
Podanie leku może powodować: nudności, wymioty, napadowe zaczerwienienie skóry, uraz popromienny, niedoczynność lub nadczynność tarczycy, zahamowanie czynności szpiku kostnego, niedokrwistość, trombocytopenia (małopłytkowość), neutropenia, białaczki, wtórne nowotwory złośliwe, wzrost podatności na zakażenia.
W przypadku terapeutycznych dawek na wymienione wyżej niegroźne efekty uboczne wynikające z podania preparatu nakładają się również efekty wynikające z radiotoksyczności. Ekspozycja na promieniowanie jonizujące może prowadzić do zwiększonej zachorowalności na nowotwory, bądź też prowadzić do powstania wad dziedzicznych.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa,
tel.: + 48 22 49 21 301,
faks: + 48 22 49 21 309,
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Pacjent nie będzie musiał przechowywać tego produktu leczniczego.
Produkty radiofarmaceutyczne są przechowywane wyłącznie przez osoby do tego upoważnione w
odpowiednich warunkach klinicznych. Przechowywanie radiofarmaceutyków odbywa się w sposób zgodny z lokalnymi przepisami dotyczącymi substancji promieniotwórczych.
Poniższe informacje są przeznaczone wyłącznie dla personelu medycznego.
Nie stosować produktu po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu.
Lek powinien być przechowywany w temperaturze poniżej -15ºC w osłonie zapewniającej bezpieczeństwo radiacyjne zgodnie z przepisami Prawa Atomowego. Chronić od światła. Po rozmrożeniu przechowywać 2 godziny w temperaturze poniżej 25°C. Transport powinien odbywać się w suchym lodzie.
Postępować zgodnie z zaleceniami dotyczącymi bezpieczeństwa pracy w narażeniu na promieniowanie jonizujące.
Metajodobenzyloguanidyna-131I (MIBG-131I) do terapii, roztwór do wstrzykiwań powinien być podany w ciągu 4 dni od daty produkcji.
Nieużyty produkt lub odpady materiałowe należy usunąć zgodnie z wymogami przepisów dotyczących materiałów radioaktywnych.
Co zawiera preparat Metajodobenzyloguanidyna-131I (MIBG-131I) do terapii
Substancją czynną leku jest siarczan meta-jodo(131I)benzyloguanidyny o aktywności 370 – 740 MBq/ml.
Pozostałe składniki leku to: sodu pirosiarczyn, miedzi (II) siarczan pięciowodny, sodu octan trójwodny, kwas octowy, alkohol benzylowy, sodu chlorek, woda do wstrzykiwań
Jak wygląda lek Metajodobenzyloguanidyna-131I (MIBG-131I) do terapii i co zawiera opakowanie
Roztwór MIBG-131I jest dostarczany w szklanych fiolkach 10 ml z możliwością wielokrotnego sterylnego pobierania.
Fiolka zamknięta jest korkiem gumowym i kapslem aluminiowym oraz umieszczona w ołowianym pojemniku osłonowym.
Zewnętrznym opakowaniem transportowym jest puszka metalowa z wypełnieniem. Do każdego źródła dołączany jest certyfikat aktywności.
Podmiot odpowiedzialny i wytwórca
Narodowe Centrum Badań Jądrowych ul. Andrzeja Sołtana 7
05-400 Otwock
Tel: 22 718 07 00
Fax: 22 718 03 50
Data zatwierdzenia ulotki:
Pełna Charakterystyka Produktu Leczniczego (ChPL) jest dołączona jako odrębny dokument do
opakowania produktu, w celu dostarczenia pracownikom służby zdrowia dodatkowych, naukowych i praktycznych informacji dotyczących podawania i stosowania tego radiofarmaceutyku.







